งานเลียนแบบคุณภาพต่ำ! อ.น้ำอ้อย ผู้คร่ำหวอดและสอนศิลปะมานานกว่า 27 ปี ไขข้อสงสัยว่าภาพวาด "แวน โก๊ะ" ของ "อุ๊ หฤทัย" อาจจะไม่ใช่ของจริง?!

งานเลียนแบบคุณภาพต่ำ! อ.น้ำอ้อย ผู้คร่ำหวอดและสอนศิลปะมานานกว่า 27 ปี ไขข้อสงสัยว่าภาพวาด "แวน โก๊ะ" ของ "อุ๊ หฤทัย" อาจจะไม่ใช่ของจริง?!

Publish 2018-06-01 11:45:46

จากกรณีกระแสของคุณ อุ๊ หฤทัย ที่ได้เปิดเผยภาพวาดของศิลปินดัง  วินเซนต์ แวน โก๊ะ  ที่เธอซื้อมาในราคาแสนถูกเพียง 1,000 บาท แต่อาจจะมีราคาสูงถึง 3,000 ล้านบาทนั้น

ล่าสุดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2561 อาจารย์น้ำอ้อย อ่าวสินธุ์ศิริ ครูสอนศิลปะคนดังได้ออกมาโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวที่ชื่อว่า  น้ำอ้อย อ่าวสินธุ์ศิริ  ระบุข้อความทั้งหมดเอาไว้ว่า

- มืออาชีพไม่ควรไปร่วมเลอะเทอะด้วย

สอนศิลปะมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 ถ้าจะนับก็นานถึง 27 ปีแล้ว ใช้ผลงานของ van Gogh เป็นร้อยๆ ชิ้นประกอบการสอนมาตลอดในวิชาจิตรกรรมและวิชาทฤษฎีสี นอกจากนี้ ในฐานะของคนทำงานจิตรกรรมอย่างจริงจังและวิเคราะห์เป็น ผมรู้จักประวัติชีวิตและการทำงานของแวนโก๊ะดีกว่าคนในสังคมไทยโดยเฉลี่ย

ชื่อเสียงของแวนโก๊ะได้รับการยอมรับหลังจากการฆ่าตัวตายของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากการรับอิทธิพลเรื่องการใช้สีของเขาโดยศิลปินกลุ่ม Fauvism และ German Expressionism การสร้างสรรค์ของแวนโก๊ะทำให้การทำงานจิตรกรรมสามารถข้ามพ้นความคิดเรื่องการจำลองธรรมชาติภายนอกแบบเหมือนจริงได้



ในช่วงชีวิตของเขา แวนโก๊ะเป็นคนล้มเหลวและใช้ชีวิตแบบแย่ๆ (มาก) มีสิ่งเดียวในชีวิตของเขาเท่านั้นที่เขาไม่เคยละเลยและเข้มงวดกับมันอย่างถึงที่สุด มันคือการทำงานจิตรกรรม และด้วยการใช้สีและวิธีการปาดป้ายพู่กันที่มีวัตถุประสงค์อันชัดเจน องค์ประกอบสองอย่างของการทำงานจิตรกรรมดังกล่าวนี้เป็นทั้งวิธีการและเป้าหมายในการทำงานศิลปะของเขา

ความสำเร็จทางจิตรกรรมของแวนโก๊ะเกิดขึ้นอย่างจริงจังในผลงานช่วงท้ายๆ ของชีวิตของเขาเท่านั้น พูดให้แคบลงอีกก็คือ นับตั้งแต่เขาย้ายไปวาดภาพที่ Arles ในปี 1888-89 จนถึงการฆ่าตัวตายในปี 1890 อย่างไรก็ตาม ผลงานช่วงสุดท้ายในปารีสของเขา (1887) ก็มีคุณภาพสูงมากๆ แล้ว

ดังนั้น หลังจากการย้ายไป Arles เขาไม่เคยใช้สีคุณภาพต่ำเลย (ไม่เหมือนกับโกแกง ที่มีอะไรก็ใช้ไป สีในงานหลายชิ้นของโกแกงในปัจจุบันจึงอยู่ในสภาพที่เรียกได้ว่า "เฮงซวย" มากๆ)

มาจนถึงปัจจุบัน ประวัติชีวิตและการวาดภาพของแวนโก๊ะกระจ่างชัดหมดแล้ว แทบจะไม่มีอะไรเหลือให้ทำการศึกษาอีกแล้ว ทั้งในเรื่องภาพที่เขาวาด สี และวิธีการที่เขาใช้วาดภาพ มันเป็นเหตุผลทำให้เราทุกคนที่มีโอกาสดูผลงานจริงของเขาเกิดความรู้สึกทึ่ง เพราะคุณภาพอันสดใหม่และความสวยงามของสีที่เขาใช้ ทั้งที่ผ่านกาลเวลามาเกินกว่าร้อยปีแล้ว

นอกจากนี้ วิธีการจำแนกภาพวาด (ยุคสมัยย่อยๆ ในชีวิตการทำงานของศิลปิน) ยังสามารถจำแนกได้ด้วยการสังเกตถึงวิธีการและลักษณะเฉพาะบางอย่าง เช่น ทักษะในการใช้สี วิธีการ และร่องรอยการปาดป้ายพู่กัน เป็นต้น

คุณเธออ้างว่ามันเป็นผลงานที่ถูกวาดขึ้นในปี 1888 ผมจึงหาภาพวาดปี 1888 ของแวนโก๊ะมาให้ดูกัน ถ้าสังเกตเรื่องสี จะพบว่าสีในภาพวาดทุกชิ้นของเขาใสกระจ่าง และภาพวาดเกือบทุกชิ้นมีความเป็นเลิศในเรื่องการใช้พู่กันที่เห็นได้อย่างชัดเจน


ส่วนภาพที่เธอกล่าวอ้างนั้น, สำหรับผม, ถ้าดูวิธีการใช้พู่กัน มันเลอะเทอะครับ สะเปะสะปะ ขาดระเบียบและทักษะระดับสูงของการใช้พู่กันวาดภาพ พื้นฐาน drawing ยังไม่ดีพอ การใช้สีก็ธรรมดามาก เป็นเพียงงานเลียนแบบสไตล์การวาดภาพคุณภาพต่ำเท่านั้น

คงดูออกนะครับว่าภาพไหนเป็นภาพวาดของแวนโก๊ะ

ผมเจตนาไม่ใส่ caption ใต้ภาพ


 

ภาพและข้อมูลจากเฟซบุ๊ก น้ำอ้อย อ่าวสินธุ์ศิริ / Instagram auharuthai


ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

อุทัย เลิกสันเทียะ