ภาพประทับใจกลุ่มวัยรุ่น เจอลุงชรานั่งอ่อนแรง ปรี่หาข้าวน้ำให้กิน ทำอีกฝ่ายซึ้งน้ำใจก้มกราบต้องดึงตัวขึ้นแทบไม่ทัน

ภาพประทับใจกลุ่มวัยรุ่น เจอลุงชรานั่งอ่อนแรง ปรี่หาข้าวน้ำให้กิน ทำอีกฝ่ายซึ้งน้ำใจก้มกราบต้องดึงตัวขึ้นแทบไม่ทัน

Publish 2019-01-03 08:47:25


เรื่องราวดีๆ มีได้ทุกวัน แน่นอนว่าเกิดเป็นคนไทยอย่างหนึ่งที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กคือ ความมีน้ำใจและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้คนรอบข้าง ถึงแม้ไม่มีใครเห็นแต่มันก็ทำให้ใจเรามีความสุขได้ เช่นเดียวกันกับเด็กวัยรุ่ยชายกลุ่มหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา ที่มีน้ำใจให้กับชายแก่คนหนึ่ง จนเขาซาบซึ้งไปตลอดชีวิต



เกิดเป็นภาพน่ารักที่ดูทีไรก็อดยิ้มไม่ได้เมื่อเจ้าของเฟซบุ๊กชื่อว่า Wirat Sawangarom ได้โพสต์ภาพวัยรุ่นชายกลุ่มหนึ่งพร้อมคำบรรยายว่า  "ขากลับจากทำงานแวะส่งน้องๆที่ ปั๊ม ปตท. เทคโน โคราช เราจอดรถซื้อผลไม้อยู่ตรงทางออกปั๊ม เห็นเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเดินมาพร้อมข้าวกับน้ำ เดินตรงมาหาลุงคนนี้

 

 

แล้วถามลุงว่า ลุงมาจากไหน กินข้าวบ้างหรือยัง พวกผมซื้อข้าวกับน้ำมาให้ ลุงแกคงดีใจอ่ะ ก้มลงกราบเลย เด็กก็รีบดึงลุงขึ้น แล้วบอกไม่เป็นไรลุง บอกให้ลุงกินข้าวกับน้ำจะได้มีแรง นี่ตังค์ผมให้ลุงติดตัว พวกผมมีไม่เยอะ เก็บไว้ใช้นะลุง อย่าไปซื้อเหล้ากินล่ะ 555 ( มีแซวลุง )"
 

 

 



นอกจากนี้เจ้าของโพสต์ยังได้กล่าวต่ออีกว่า "เราไม่รู้หรอกว่าเงินจำนวนนั้นลุงจะเอาไปทำอะไร แต่ข้าวกับน้ำที่น้องซื้อให้ ลุงแกต้องได้กินแน่นอน เราโฟกัสตรงนี้ ตรงที่เด็กมีน้ำใจ คิดดีทำดี เป็นแบบอย่างที่ดีเลยแหละ หายากที่จะเห็นภาพแบบนี้ ไม่รู้ใครจะคิดยังไง แต่สำหรับมด ได้เห็นแบบนี้แล้วรู้สึกดี วัยรุ่นมีน้ำใจเพื้อช่วยเหลือคนอื่น ...!! #ขอบคุณเรื่องราวจาก : Modtanoy Nonsung"

 

 


เนื่องจากต้นทุนชีวิตของคนเรามีไม่เท่ากัน การมีน้ำใจให้กับคนรอบข้างแม้ไม่มากนักแต่ก็ทำให้ผู้รับมีรอยยิ้มได้เหมือนกัน บางทีความสุขของบางคนอาจจะอยู่ที่เงินร้อยล้าน หรือกระเป๋าแบรนด์เนม บางทีความสุขของบางคนอาจจะอยู่ที่แค่มีเวลาที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับคนที่เรารัก หรือจะเป็นความสุขของวัยรุ่นชายกลุ่มนี้ ที่แค่ได้เห็นคนๆ มีรอยยิ้มเปื้อนบนใบหน้าก็สามารถสร้างรอยยิ้มให้ผู้ที่พบเห็นได้แล้ว  ดังนั้นไม่สามารถสรุปได้ว่าความสุขที่แท้จริงในชีวิตมนุษย์คืออะไรกันแน่

 

 

 

 

 

ขอบคุณเฟซบุ๊ก : Wirat Sawangarom 


ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

สุลาลีวัลย์ หงษ์เวียงจันทร์